غفلت از قیامت بزرگترین مریضی برای انسان است

به گزارش وب سایت لبخند خدا حجت‌الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی، ۱۸ اردیبهشت‌ماه در تفسیر سوره انبیاء در حرم حضرت معصومه(س) با بیان اینکه هر کسی در قرائت سوره انبیاء مداومت داشته باشد در آخرت با انبیاء الهی محشور می‌شود، گفت: این سوره با بحث معاد و واژه اقترب یعنی نزدیک بودن آن شروع شده است؛ برخی مفسران معتقتد هستند که منظور از این نزدیکی، نزدیک بودن مرگ به انسان است و برخی نزدیکی قیامت را مطرح می‌کنند.

رفیعی با اشاره به مراحل شش گانه زندگی انسان از بدو تولد تا قیامت اظهار کرد: بعد از مرگ همه وارد قبر و محشر می‌شوند و در نهایت هم با سپری شدن برزخ وارد قیامت شده و تکلیف انسان معین می‌شود؛ این سه منزل باقیمانده را خداوند در آیه اول سوره انبیاء فرموده که به شما نزدیک است ولی انسان‌ها از آن غافل هستند.

عضو هیئت علمی جامعه المصطفی(ص) افزود: چهار صفت منفی غفلت، اعراض، لعب و بازی کردن و لهو در آیات ابتدایی این سوره مطرح شده که ریشه بقیه موارد هم به غفلت باز می‌گردد و ریشه همه گرفتاری‌ها در همین غفلت است.

وی با بیان اینکه غفلت با نسیان و فراموشی و جهل متفاوت است بیان کرد: غفلت به معنای بی‌دقتی و بی‌توجهی است و جایی غفلت ایجاد می‌شود که توجه انسان معطوف به جای دیگری شود، مانند آنچه در تصادفات رخ می‌دهد و یک راننده با اینکه می‌داند در حال رانندگی است، دچار غفلت می‌شود.

رفیعی افزود: وقتی همه حواس انسان به پول و فرزند و همسر و زندگی باشد توجه او از آخرت و حساب و کتاب روز قیامت غافل می‌شود؛ در برخی روایات غفلت به معنای هدر رفتن استعدادهاست؛ یعنی فرد هوش و حافظه و گوش و چشم قوی دارد ولی این نعمات را در راه منفی هدر می دهد و برای قرآن و دین فرصت نمی‌گذارد.

فلسفه روزانه بودن نماز و توصیه به اذکار

عضو هیئت علمی جامعهالمصطفی با بیان اینکه برخی جوانان از ما می‌پرسند که عبادت مسیحی‌ها یک روز در هفته است، چرا در اسلام اینقدر زیاد است و باید ۵ نوبت نماز بخوانیم؛ پاسخ این است که دلیل این مسئله، توجه دائم به خداوند است زیرا غفلت، مرض و بیماری بسیار خطرناکی است.

رفیعی با بیان اینکه برخی غفلت‌ها جبران‌پذیر و برخی جبران‌ناپذیر است، اظهار کرد: هارون‌الرشید در لحظات آخر عمر خود و در حالی که رو به موت بود، درخواست کرد تا از لشکرش که برای حمله به ایران آماده کرده بود، سان ببیند و در همان حال آیاتی از سوره مبارکه حاقه را قرائت کرد که فرموده است مال و حکومت من، مرا غنی نکردِ؛ یعنی این متوجه شدن در دم مرگ سودی نداشت و غفلت او را جبران نکرد، ولی حر در برخورد با امام حسین(ع) غفلت گذشته خود را جبران کرد. 

وی با اشاره به شیوه‌های برخورد با غفلت به روایتی اشاره و بیان کرد: امام علی(ع) فرمودند زمانی می‌آید که چاپلوسی رواج می‌یابد؛ زنا زیاد و ربا راحت خورده می‌شود، کم‌فروشی گسترش می‌یابد و رسمی می‌شود(اخیرا اعلام کردند که در شبکه‌های ابنترنتی که به مردم فروخته‌اند، کم‌فروشی شده است) رشوه، حلال و خیانت به امانت و اختلاس و دزدی و … زیاد می‌شود و زن‌ها خودشان را به مردان و برعکس شبیه می‌کنند.

وی ادامه داد: حضرت فرمود اگر در این زمان واقع شدید سه کار انجام دهید؛ همه وصیت‌نامه داشته باشید تا هر چند وقت یکبار به آن سر بزنید و یاد قیامت بیفتید، نماز اول وقت به جا آورید و به هیچ وجه اجازه ندهید نمازتان به تاخیر بیفتد و سوم اینکه شب با وضو بخوابید و اگر می توانید در تمام شبانه روز با وضو باشید.

رفیعی همچنین با اشاره به روایت دیگری از امام علی(ع) اظهار کرد: ایشان فرمودند که ای انسان! مسکین واقعی تو هستی چون از مرگ خودت خبر نداری، از مرض‌ها و بیماریت خبر نداری، همه کارهایی که می‌کنی حفظ می‌شود؛ گاهی یک پشه تو را از پا در می‌آورد، عرقت تو را آزار می دهد و نمی‌توانی آن را دفع کنی پس چه جایی برای غرور است.

وی با تأکید بر لزوم شنیدن مواعظ اظهار کرد: موعظه نفس انسان را صیقل می‌دهد و زنگار غفلت‌ها را از دل و ذهن او بیرون می‌کند.

رفیعی با اشاره به برخی ادعیه افزود: در مناجات شعبانیه امام معصوم به خداوند بیان می‌دارد که «الهی این غفلت است که استعداد ملاقات و لقای تو را از من گرفته است» و این خطر به مراتب برای زندگی ما وجود دارد و اگر مراقب نباشیم ممکن است برخی عواقب در نتیجه غفلت رخ دهد که جبران آن ممکن نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code